İlçeler

Çorum ve İlçeleri
Merkez	Laçin
Alaca	Mecitözü
Bayat	Oğuzlar
Boğazkale	Ortaköy
Dodurga	Osmancık
İskilip	Sungurlu
Kargı	Ugurludağ

Çorum Merkez

Çorum ili; Orta Karadeniz Bölümünün iç kısmında yer almaktadır. Doğuda Amasya, güneyde Yozgat, batıda Çankırı, kuzeyde Sinop, kuzeydoğuda Samsun, güneybatıda Kırıkkale ile çevrilidir.

Yüzölçümü;12.820 km² dir.

Enlem ve boylam değerlerine göre ise; 34 derece 04 dk. 28 sn. doğu boylamları ile 39 derece 54 dk.20 sn. kuzey enlemleri arasında yer almaktadır.

Deniz seviyesinden ortalama yüksekliği (rakımı) 801 m.dir. Ankara' ya 244, İstanbul' a 608, Amasya' ya 92, Sinop' a 294, Samsun' a 172, Tokat' a ise 188 km. mesafededir.

İlçelerin İl merkezine uzaklıkları ise;

Alaca 50, Bayat 83, Boğazkale 84, Dodurga 45, İskilip 55, Kargı 116, Laçin 30, Mecitözü 37, Oğuzlar 84, Ortaköy 56, Osmancık 61, Sungurlu 70 ve Uğurludağ 66 km'dir.

Başa Dön

Alaca

1919 yılında ilçe haline getirilen ALACA, Çorum-Yozgat yolu üzerinde bulunmaktadır. İl merkezine uzaklığı 50 km, Yüzölçümü 1375 km2 olup, Rakamı 930 m.’dir. İlçe Çorum’un tahıl ambarı durumundadır. Özellikle, pancar, buğday, arpa ve yulaf ekiminin yanında son yıllarda besicilik alanında önemli gelişmeler sağlamıştır. Ayrıca; Alaca İlçesi, Alacahöyük müze ve örenyerleri ile turizm açısından önemli bir potansiyele sahiptir.

İlçe Kaymakamı ;KEMAL İNAN, (364) 411 50 01,

İlçenin Tarihi
Alaca İlçesinin tarihi M.Ö. 5000 yıllarına kadar uzanmaktadır. Eskiçağ’ da ilçe merkezinin bulunduğu alan, “Etonia” olarak geçmektedir. XIX. ve XX. yy.’ larda Hüseyinova yöre adı yerine, nahiye ve bucak adının tanımlanmasında önceleri bucak olan Alaca, Hüseyinabâd adıyla 1919’da ilçe olmuş, Alaca adı ise 1932’de resmiyet kazanmıştır.

Coğrafi Yapısı

İlçe yüzölçümü 1.346 km², rakımı 950 m’dir. Çorum’a 52 km, Yozgat’a 53 km, Sungurlu’ya, 43 km’dir. İlçe yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve yağışlı geçmektedir. Yıllık ortalama yağış miktarı 376 mm.’dir.
Ekonomik ve Sosyal Durumu
İlçenin Karadeniz ile Akdeniz’i birbirine bağlayan yol üzerinde kurulmuş olması nedeniyle, ekonomik hayat oldukça canlıdır.
İlçe ekonomisi büyük oranda tarıma dayanmaktadır. Tarım alanları 100.065 hektar olup bunun 20.558 hektarı sulu tarım arazisidir. Belli başlı tarım ürünleri; Buğday, Arpa, Mısır, Nohut, Mercimek, Ayçiçeği, Şekerpancarı, Kurusoğan, Kuru Fasulye, Patates’tir. Az olmakla

birlikte bağcılık, sebzecilik ve meyvecilik de yapılmaktadır. 2002 yılı verilerine göre 13.762 adet büyükbaş hayvan, 13.620 adet küçükbaş hayvan mevcuttur.

Son yıllarda sanayiye yönelen tesisler de açılmaktadır. İlçede on adet un fabrikası, bir adet yem fabrikası vardır. Mobilya üretimi yapan imalathaneler mevcuttur. Bu işyerlerinde yaklaşık iki yüz kişi geçimini sağlamaktadır.
İlçe merkezinde içme suyu ve kanalizasyon yeterlidir. Köylerde elektrik, su ve telefon yeterli olup 4 köy dışında tüm köylerde şebeke suyu mevcuttur. Kanalizasyon
yoktur. Bütün köylere ulaşım vardır. 31 köyde 136 km. asfalt yol, 59 köyde 298 km. stabilize yol, 36 km. tesviyeli olmak üzere toplam 470 km. köy yolu ağı mevcuttur.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı’nda ilçe merkezi 24.983, belde ve köyler 28.210 olmak üzere toplam 53.193 nüfus mevcuttur. İlçede 94 köy ve üç belde ile İlçe merkezinde yedi, Alacahöyük beldesinde dört, Büyükhırka Beldesi’nde iki, Çopraşık Beldesi’nde de iki mahalle mevcuttur.
Eğitim Kültür ve Sağlık Durumu
İlçede örgün eğitim kurumu olarak bir Genel Lise, bir İmam-Hatip lisesi, bir Çok programlı Lise, bir Anadolu Lisesi, bir Kız Meslek Lisesi, bir Sağlık Meslek Lisesi ve 10’u ilçe merkezinde olmak üzere 19 ilköğretim okulu ve köylerde 32 birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu vardır. Bu okullarda toplam 9.729 öğrenci vardır.
İlçe Merkezinde 3.000 kişilik stadyum, 500 kişilik kapalı spor salonu ile 50 yataklı Devlet Hastanesi, iki Sağlık Ocağı, Alacahöyük Beldesi, Büyükcamili, Büyükhırka, Sarısüleyman, Sincan ve Tutaş köylerinde birer Sağlık Ocağı bulunmaktadır.

Başa Dön

Bayat

İskilip İlçesine bağlı bucak iken 1 NİSAN 1958 tarihinde ilçe yapılarak ÇORUM’a bağlanmıştır. İl Merkezine 81 km. uzaklıkta olup, Çorum-Çankırı yolu üzerindedir. Yüzölçümü 784 km2 olup, Rakımı 625 m. İlçenin ekonomik yaşamında tarım ve hayvancılık başta olmak üzere ormancılık ve madencilik (özellikle kömür) önemli bir yer tutar. Özellikle yaylaları iç turizme hizmet etmektedir.

İlçe Kaymakamı ;İSMAİL KOŞUM, (364) 381 30 01,

İlçenin Tarihi

Bayat, tarihi 1400’ lü yıllarına dayanan bir yerleşim birimidir. Cumhuriyet döneminde Çorum İli İskilip İlçesine bağlı Alagöz adında bir nahiye olarak anılırken 1958 yılında İlçe olmuştur.

Coğrafi Yapısı

İlçenin yüzölçümü 770 km², rakımı 625 m. dir. Orta Karadeniz Bölgesi ile İç Anadolu Bölgesinin kesim noktasında Köroğlu Dağlarının doğuya uzantısı ile İç Anadolu’ nun Orta Kızılırmak Bölümünde yer alır. Çorum’a uzaklığı 83 km dir. Yılık ortalama yağış miktarı 445,2 mm.’dir.

İlçedeki en önemli akarsu Karatepe ve Öbek Tepesinden çıkan kar suları ile beslenen Kuzeyden güneye doğru 45 km lik bir vadi oluşturan ve Kızılırmak’a dökülen Bayat Çayıdır. İlçenin kuzeyinde 2013 m yüksekliğinde Öbek Tepesinin yer aldığı Karatepe mevcuttur. Kuzeyden güneye doğru gidildikçe rakım küçülerek 500 m ye kadar düşmektedir. Bu nedenle İlçe kuzeyi dağlık, güneyi küme halinde tepelerin ve kısmen ovaların yer aldığı kırık,dalgalı ve engebeli bir arazi yapısına sahiptir.İlçenin kuzeyinde yer alan dağlık ve ormanlık kesimde Karadeniz iklimi, güneyde ise, karasal iklim hüküm sürmektedir. İlçe iki iklim arasında geçiş bölgesinde yer almaktadır. Bu sebeple yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlı geçer.Yağışlar düzenli olmayıp, en çok ilkbahar mevsiminde yağış almaktadır. İlçenin dağlık kesimi genelde çam ve meşe ormanı ile kaplıdır. Ovalık kesimde ise bozkırlar yer almaktadır.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu
İlçenin 2000 yılı Genel Nüfus Sayımı kesin sonuçlarına göre nüfusu; merkezde 7.381, belde ve köylerde 23.193 olmak üzere, toplam 30.574 tür. İlçede iki belde (Eskialibey ve Kunduzlu) ve 37 köy bulunmaktadır.
Ekonomik ve Sosyal Durum
İlçenin ekonomik yapısı coğrafi yapıya göre şekillenmiştir. İlçe kuzeyinde dağlık kesimde yer alan 18 köy halkı şehirlerde inşaat işçiliği, kısmen orman ürünleri, az da olsa tarım ve hayvancılık ile Linyit Kömür İşletmesinde işçilik yaparak geçimlerini sağlamaktadır.
Ovalık kesimde yer alan köylerde ise halk, tarla tarımı ve hayvancılık yaparak geçimini sağlamaktadır.
İlçede toplam 47.874 ha. tarım arazisi mevcuttur. 2002 yılı verilerine göre 13.090 büyükbaş ve 6.400 adet küçükbaş hayvan mevcuttur. İlçede un ve yem fabrikaları ile linyit kömür işletmesi mevcuttur. İlçenin 10 köyünde içme suyu yetersizdir.

Eğitim, Kültür Ve Sağlık Durumu
İlçede bir Lise, bir Çok Programlı Lise ve toplam 57 İlköğretim okulu mevcuttur.
Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğünce yaptırılan kapalı spor salonu 2003 yılı itibariyle tamamlanmış olup, henüz hizmete açılmamıştır. İlçede 50 yatak kapasiteli Devlet Hastanesi, Merkez Sağlık Ocağı, Barak ve Yoncalı Köylerinde birer adet Sağlık Ocağı mevcuttur.

Başa Dön

Boğazkale

Sungurlu ilçesine bağlı bir bucak merkezi iken 4.7.1987 gün ve 3392 sayılı kanunla yörenin turistik durumu dikkate alınarak ilçeye dönüştürülmüştür. Yüzölçümü 254 km2 olup, Rakımı 1020 m’dir. İlçede bulunan BOĞAZKÖY, UNESCO tarafından Dünya kültür mirası olan ülkemizdeki 7 yerden birisidir. Ayrıca; Yazılıkaya Açık hava mabedi de önemli bir turistik yerdir. İlçede müze bulunmaktadır. Gelir kaynakları Turizm ve Tarımdır. İlçe Kaymakamı ;FIRAT ÇELİK, (364) 452 20 01,

İlçenin Tarihi

Boğazkale ilçesinin tarihi M.Ö. 5000 yıllarına kadar uzanır. İlçe merkezinin hemen yanı başında bulunan ve Hitit İmparatorluk başkenti olan Hattuşa ve Hattuşanın görkemli açık hava tapınağı Yazılıkaya ilçenin belli başlı tarihi mekanlarıdır.

Cumhuriyetin ilk yıllarında adı Boğazköy iken, 1936 yılında ismi Boğazkale olarak değiştirilmiştir. 1967 yılında Belediye teşkilatı kurulmuş, 1987 yılında Sungurlu’dan ayrılarak ilçe yapılmıştır.

Coğrafi Yapısı

Yüzölçümü 260 km²., rakımı 1.036 m., yıllık ortalama yağış 490,3 mm. dir. Bitki örtüsü genellikle steplerdir. En önemli akarsuyu Budaközü çayıdır.

İlçe de karasal iklim hakimdir. İlçenin toplam arazisi 22.902 ha., orman arazisi 6.165 ha., çayır alanı 23 ha., mera alanı 3.784 ha., tarla arazisi 12.110 ha. dır. İlçe arazisinin büyük bir kısmı dağlık bölge de, kalanı ise ovalık bölgede yer alır. İlçe Merkezi ve Evren Beldesinde kavak ağaçları, dağlık bölgede ise meşe ve çam ağaçları bulunmaktadır.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

22 Ekim 2000 tarihinde yapılan genel nüfus sayımına göre, İlçe merkezinin nüfusu 1.970, 12 köy ve iki belde nüfusu 6.220 olup, toplam nüfusu 8190 dır. İlçe merkezi üç mahalleden oluşmaktadır. Hisar Mahallesine bağlı İbikçam Mezrası İlçeye yedi km. mesafededir.

Ekonomik ve Sosyal Durum

İlçe, Çorum’a 87 km., Sungurlu’ya 30 km., Yozgat’a 40 km mesafede bulunmaktadır. Halkın ihtiyaçlarını yakın olan Yozgat ve Sungurlu’dan temin etmektedir. İlçede konut sıkıntısı olduğundan, devlet memurlarının birçoğu Sungurlu’da oturmaktadır. İlçe ekonomisi ağırlıklı olarak tarım ve hayvancılıkla sınırlıdır. Turizm, yeteri kadar tanıtım olmaması ve eğitim eksikliği nedeniyle, iş istihdamı ve ilçe ekonomisine yeterli katkı sağlayamamaktadır.İlçenin işlenebilir tarım alanı 12.110 ha. olup, sulu tarım zayıftır.Buğday, nohut, arpa, yulaf gibi ekonomik değeri düşük bitkiler yetiştirilmektedir. Az miktardaki sulu arazide pancar ekilmektedir.

İlçenin şebeke suyu ihtiyacı, açılan kuyulardan temin edilmekte olup, yağış durumuna göre ihtiyacı karşılayabilmektedir. İlçeye bağlı köyler de su ihtiyaçlarını kuyu ve kaynak sularından karşılamaktadırlar. İlçede kanalizasyon yeterli değildir.

Eğitim, Kültür ve Sağlık Durumu

İlçede bir çok programlı lise, dokuz ilköğretim okulu bulunmaktadır. Bu okullarda toplam öğrenci sayısı ise 1.461 dir. Nüfusun %98’ i okur-yazardır. Biri ilçe merkezinde olmak üzere Evci ve Evren Beldelerinde birer sağlık ocağı bulunmaktadır.

Başa Dön

Dodurga

Osmancık İlçesine bağlı bir kasaba iken, 9.5.1990 gün ve 3644 sayılı kanunla ilçe olmuştur. İlçenin yüzölçümü 482 km2.’dir. Rakım 600 m. olup, İl’e uzaklığı 50 km.’dir. İlçe sınırları içerisinde Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğüne bağlı olarak Alpagut-Dodurga Linyit İşletmeleri İlçe ekonomisinin önemli gelir kaynağıdır.

İlçe Kaymakamı ;AHMET KARATEPE, (364) 711 63 24,

İlçenin Tarihi

İlçenin adı Kaşgarlı Mahmut’un Divan-ı Lugatit Türk adlı eserinde açıkladığı 24 Oğuz boyundan Toturgadan gelmektedir. Dodurga 1910-1935-1942-1943 yıllarındaki depremlerden çok hasar görmüş, birkaç defa yeniden imar edilmiştir. Birinci Dünya savaşında erkek nüfusunun büyük kısmını kaybetmiştir. Milli Mücadelede Dodurga, Osmanlının son zamanlarında her Türk köyü gibi nüfus bakımından azalmış ise de Cumhuriyetin ilk 20 yılından sonra çevresinde linyit madeninin bulunması nedeniyle tekrar önemli bir yerleşim bölgesi haline gelmiştir. Dodurga 1963 yılında belediye, 09.05.1990 tarihinde İlçe olmuştur.

Coğrafi Yapısı

Dodurga, Çorum’a 42 km. mesafede, yüzölçümü 191 km². , rakımı 510 m.dir. Dodurga İlçesinde Orta Karadeniz ikliminin karasal iklime geçiş tipi görülür. Yıllık ortalama yağış 373,2’ mm.’dir. İlkbahar yağışlı, yaz ayları kuraktır. Yağış miktarı Temmuz ayından itibaren azalarak Ağustos ayında minimum değere düşer (11.6mm).

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

İlçenin 2000 Genel Nüfus Sayımına göre nüfusu; merkezde 3.458, belde ve köylerde 6.993 olmak üzere toplam 10.451’ dir. İlçeye bağlı bir belde, (Alpagut Beldesi) 10 köy bulunmaktadır.

Ekonomik ve Sosyal Durum

İlçede ekonomik hayat canlı değildir. Halkın büyük çoğunluğu tarım ile uğraşmaktadır. En çok üretimi yapılıp pazarlanan ürün çeltiktir. Tarım arazisi 6.983 ha. dır. Kuru tarım alanlarında 3.500 ha.lık alanda buğday, 400 ha.lık alanda arpa ekimi yapılmaktadır. Kuru tarım alanlarında az miktarda ticari amaçlı şeker pancarı ve soğan ekimi yapılmaktadır. Dodurga ilçesinde hayvancılık, halkın tarım ve madenden sonra üçüncü geçim kaynağıdır. İlçede 3.241 adet büyükbaş , 2.125 adet küçükbaş hayvan olup, büyükbaş hayvanlarda melez ve kültür ırkına doğru bir artış söz konusu olmaktadır. Bu artışta, desteklemeli olarak yapılan suni tohumlama etkili olmuştur. Dodurga ilçesi linyit yatakları yönünden zengindir. Kömür 1942’de bulunmuş ve aynı yıl işletilmeye başlanmıştır. Özelleştirilen tesis özel sektörce çalıştırılmaktadır. Yıllık kömür üretimi 300.000 tondur.

Eğitim Kültür ve Sağlık Durumu

İlçede bir Çok Programlı Lise , merkezde iki, köylerde üç olmak üzere beş İlköğretim Okulu ve dört Birleştirilmiş Sınıflı İlköğretim Okulu olmak üzere toplam 10 okulda 1.375 öğrenci okumaktadır. İlçe merkezinde bir, Alpagut Kasabasında bir olmak üzere iki Sağlık Ocağı ve halen inşaatı devam etmekte olan 20 yataklı Devlet Hastanesi vardır. Fiziki gerçekleşme oranı % 55 dir.

Başa Dön

İskilip

Çorum’un en eski ilçelerinden biridir. İl merkezine 54 km uzaklıkta olup, merkeze asfalt yolla bağlıdır. Yüzölçümü 1187 km2’dir. Rakım 720 m.’dir. İlçenin ekonomik yaşamında tarım, hayvancılık, orman ürünleri, el sanatları, dericilik ve özellikle ayakkabı yapımı önemli bir yer tutar. İlçe Kaymakamı ;BİROL KURUBAL, (364) 511 60 01,

İlçenin Tarihi

İskilip adının Asklepios, yani sağlık ilahı manasına geldiği, Paflagonya tarihine ait kitaplarda belirtilmektedir. M.S. 2. yy. da İskilip, Bitinya sınırları içinde bulunuyordu. Bizans çağında İskilip'e Neoklauniopolis deniliyordu. İskilip 1075 tarihinde Selçuklu Komutanı Gümüştekin Ahmet Gazi tarafından fethedilmiştir. Yıldırım Bayezit zamanında Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Belediye 1872 yılında kurulmuştur. 1921 Yılına kadar bağımsız bir sancak olan Çorum, Cumhuriyetin ilanından sonra İl olunca İskilip’ de Çorum’a bağlanmıştır.

Coğrafi Yapısı

İskilip İç Anadolu ile Karadeniz Bölgesinin birleştiği sınırlarda, geçiş bölgesindedir. Çorum’a 56 km., Kastamonu’ya 140 km, Osmancık’a 92 km, Oğuzlar’a 124 km., Bayat’a 33 km., Uğurludağ’a ise 26 km., uzaklıktadır.Yıllık ortalama yağış 484,8 mm., rakımı 750 m., yüzölçümü 1187 km²’ dir. İskilip’in etrafı yüksek dağlarla çevrilidir. Bitki örtüsü, tarihi dokusu, tarihten günümüze uzanan mimari yapıları ile otantik bir özelliğe sahiptir. Araştırmacıların “Müze Kent” olarak niteledikleri bir yerleşim birimidir. İç Anadolu bölgesinin karasal iklimiyle, Karadenizin ılıman iklimi arasında bir geçiş özelliğine sahiptir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlıdır.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

İlçeye bağlı 65 köy vardır. 2000 yılı nüfus sayımına göre İlçe merkezinin nüfusu 19.648, köylerin nüfusu 25.679 olup, toplam nüfus 45.327’ dir. İlçenin 65 köyü ve köylerin 110 bağlısı vardır. İlçe merkezinin 14 mahallesi bulunmaktadır.

Ekonomik ve Sosyal Durum

İlçede daha çok el emeğine dayalı küçük el sanatlarıyla, zirai faaliyetlerin oluşturduğu bir ekonomik yapı vardır. İki un fabrikası, iki yem fabrikası ve bir şekerleme imalathanesi bulunmaktadır. Bir ayakkabı fabrikası ürünlerini yurt dışına ihraç etmektedir. İlçe Halk Eğitim Müdürlüğünce imalatı yapılan ayakkabı ve mobilyalar piyasaya arz edilmektedir. Küçük sanayi sitesi vardır.

Çomu Köyünde özel işletmelerce yıllık 110.000 ton linyit kömürü üretilmektedir. Bu işletmelerde 185 kişi çalışmaktadır. İlçeye bağlı Yerliköy ve Çukurköy’de Tekel’e ait çalıştırılmayan tuz havzaları bulunmaktadır. Tarım alanı 39.137 ha. dır. Sulanabilir tarım arazisi 7.200 ha. olup, 3.960 ha. lık alan sulanabilmektedir. İlçede başlıca; buğday, arpa, şeker pancarı, yeşil mercimek, nohut, elma, bamya, barbunya yetiştirilmektedir. İlçede büyükbaş hayvan sayısı 23.061, küçükbaş hayvan sayısı 7.419’dur. İlçe merkezinde ve 58 köyde su yeterli olup, yedi köyde yetersizdir. Yedi köyde de kanalizasyon vardır. Daha çok küçük esnaf bulunmaktadır. Ayakkabıcılık, marangozluk ve mobilyacılık, leblebicilik, terzilik, bakır ve tenekecilik ile ilgili işyerleri ve küçük tamirhaneler bulunmaktadır. Kırsal ve engebeli kesimlerde oturan köy halkı büyük şehir merkezlerinde işçilik yapmaktadır. Orman köylerinde oturan halkın bir bölümü orman işçiliği ve hayvancılık, ova kesimlerinde oturan halk ise, çiftçilik ve hayvancılık yaparak geçimini temin etmektedir.

Eğitim, Kültür ve Sağlık Durumu

Okuma yazma oranı % 96’dır. İlçe merkezinde bir genel lise, bir kız meslek lisesi, bir endüstri meslek lisesi, bir imam-hatip lisesi, bir sağlık meslek lisesi, bir yatılı ilköğretim bölge okulu, iki pansiyonlu ilköğretim okulu, bir bağımsız anaokulu, yedi ilköğretim okulu, köylerde yedi ilköğretim okulu, 60 köyde birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu mevcuttur. İskilip Lisesi pansiyonunda 125, endüstri meslek lisesi pansiyonunda 106 öğrenci kalmaktadır. Toplam 326 derslikte 8.209 öğrenci öğrenim görmektedir. Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğünce 2002-2003 öğretim yılı içerisinde 108 kalfalık, 77 ustalık belgesi ve 24 adet usta öğretici belgesi olmak üzere toplam 209 adet belge verilmiştir. İlçe Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünün kuaför, dokuma, ayakkabı ve mobilya atölyeleri bulunmaktadır. İlçe Halk Kütüphanesinde 529 el yazması eser, 36.304 kitap kayıtlıdır. Kapalı spor sahası inşaatı devam etmekte olup, bir futbol sahası mevcuttur. İlçede 100 yataklı bir devlet hastanesi, Kuzuluk, Akcasu, Yavu, Kılıçdere ve Kayaağzı köylerinde sağlık ocakları vardır.

Başa Dön

Kargı

Kargı’nın 1936 dan beri ilçe olduğu bilinmektedir. Kastamonu’ya bağlı iken 22.7.1953 tarihinde Çorum’a bağlanmıştır. İl merkezine 116 km. uzaklıkta olan Kargı’nın yüzölçümü 1351 km2 olup, Rakım 450 m.’dir. İlçede ormanlık alanlar geniş bir yer kaplar. Çeltik (Pirinç) üretimi ve hayvancılık ilçe ekonomisinde ilk sıradadır.

İlçe Kaymakamı ;OKTAY ÇAĞATAY, (364) 651 20 01,

İlçenin Tarihi

Kargı’nın Türklerin yerleşiminden önceki adının BLAENE olduğu belirtilmektedir. İlçenin Kargı ismini alması, rivayetlere göre, XVI. yy.’ ın ilk çeyreğinde olmuştur. Kargı 1936 yılına kadar bazen Osmancık’a , bazen Tosya’ya bağlı olarak idare edilmekte iken, 1936’ da ilçe yapılarak Kastamonu iline, 1956 yılında Çorum İline bağlanmıştır.

Coğrafi Yapısı

Çorum’a 106 km uzaklıkta, yüzölçümü 1277 km²., rakımı 450 m’dir. İlçe Karadeniz iklimi etkisinde olup, yıllık ortalama yağış miktarı 360,3 mm.’dir.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

İlçenin 2000 yılı nüfus sayımına göre merkez nüfusu 5.728, köylerle beraber toplam nüfusu 20.388’dir.İlçeye bağlı bir belde (Hacıhamza) ve 58 köy bulunmaktadır.

Ekonomik ve Sosyal Durumu

İlçenin ekonomisi tarıma dayanmaktadır. Tarım alanı 20.800 ha. olan ilçede, en önemli geçim kaynağı çeltik ekimidir. Bamya üretimi de dikkat çeker. Hayvancılık da, halkın geçiminde önemli bir yer tutmaktadır. Büyükbaş hayvan sayısı 13.769, küçükbaş hayvan sayısı 22.140 adettir. İlçe merkezinde yedi çeltik, bir tekstil, bir plastik, bir ağaç işleme ve bir mermer fabrikası vardır.

Eğitim, Kültür ve Sağlık Durumu

İlçe de iki genel lise, bir Mesleki Teknik Eğitim Merkezi, bir çok programlı lise, bir pansiyonlu ilköğretim okulu ile beraber toplam 21 İlköğretim okulunda 1991 öğrenci okumaktadır. İlçede 50 yataklı Devlet Hastanesi ve Hacıhamza Beldesi, Yeşilköy, Gökçedoğan köylerinde birer olmak üzere dört sağlık ocağı vardır.

Başa Dön

Laçin

Çorum ilçeye bağlı bir bucak merkezi iken, 9.5.1990 gün ve 3644 sayılı kanunla ilçe olmuştur. İlçenin yüzölçümü 209 km2 olup, Rakımı 720 m.’dir. İlçenin ekonomisi tarıma dayalıdır.

İlçe Kaymakamı ;RIFAT ALTAN, (364) 745 51 67,

İlçenin Tarihi

Laçin ilçe olmadan önce Büyüklaçin ve Küçüklaçin olmak üzere iki parçadan oluşan bir köydür. 20 Mayıs 1990 tarihinde ilçe olmuştur.

Coğrafi Yapısı

Laçin’in rakımı 720 metre, yüzölçümü 214 km²., Çorum’a uzaklığı 26 km.dir. Karadeniz iklimi ile Karasal İklim arasında geçiş iklimi özelliğine sahip ilçede kışları soğuk, yazları sıcak ve kurak geçmektedir. Yağışlar genelde İlkbahardadır.Yıllık ortalama yağış miktarı 530,2 mm.’dir. İlçenin güneyinde yer alan Köse Dağı (1750 m.) ve Eğerci Dağının (1765 m.) uzantıları, ormanlıktır.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

İlçenin 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımına göre nüfusu; ilçe merkezinde 2.153, kasaba ve köylerde 7.272 olmak üzere toplam 9.425’ dir . İlçeye iki belde ile (Narlı, Çamlıca), 11 köy bağlıdır.

Ekonomik ve Sosyal Durumu

Halkın çoğunun ihtiyaçlarını Çorum’dan karşılaması sebebiyle, İlçede ekonomik hayat canlı değildir. İlçe ekonomisi tarıma dayanmaktadır. Tarım alanı 6.723 ha. olup, bunun 775 ha. lık kısmında sulu tarım yapılmaktadır. Belli başlı tarım ürünleri buğday, arpa, nohut ile sulu yerlerde çeltik ve şeker pancarıdır. 2003 yılı verilerine göre İlçede büyükbaş hayvan sayısı 2.639, küçükbaş hayan sayısı 2.140’ dır. İlçede mevcut olan 132 km. lik yolun 123 km.’ si (%80’ i) asfalttır. Narlı Beldesi’nde içme suyu yetersizdir. İki beldenin ve bir köyün kanalizasyonu mevcuttur.

Eğitim, Kültür ve Sağlık Durumu

İlçe Merkezinde bir Lise, Narlı ve Çamlıca Beldelerinde birer Çok Programlı Lise, iki YİBO bulunmaktadır. Toplam 1335 öğrenci bulunmaktadır. İlçede 30 yataklı Devlet Hastanesi inşaatı devam etmektedir. Fiziki gerçekleşme oranı % 60’ dır. İlçe Merkezinde, Narlı ve Yeniçamlıca Beldelerinde birer sağlık ocağı hizmet vermektedir.

Başa Dön

Mecitözü

1866 dan beri ilçe olan Mecitözü Çorum Amasya yolu üzerinde İl merkezine 35 km uzaklıktadır. İlçenin yüzölçümü 959 km2 olup, Rakımı 680 m.’dir. Tarım ve hayvancılığın önemli yer tuttuğu Mecitözü ilçesinde Beke kaplıcası bulunmaktadır. İlçe Kaymakamı; MEHMET YILDIZ, (364) 461 20 15,

İlçenin Tarihi

Mecitözü tarihinin M.Ö. 5000 yıllarına kadar uzandığı Kuşsaray Köyü ve Elvançelebi Beldesi’nde yapılan kazılarda anlaşılmıştır. Uzun yıllar Sivas İli Amasya Sancağı’na bağlı olan Mecitözü, 1916 yılında Ankara İli Çorum Sancağı’na bağlanmıştır.

Coğrafi Yapısı

İlçe kuzeyinde Avkat dağı, güneyinde Çıkrık ve Kırklar dağı ile çevrili bir ova yamacında kurulmuştur. Çorum’a uzaklığı 37 km., rakımı 750 metre, yüzölçümü 942 km², yıllık ortalama yağış miktarı 422,7 mm.’ dir.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

İlçenin 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre; merkezde 5.787, belde ve köylerde 20.277 olmak üzere toplam nüfusu 26.064’dir. İlçede 1 belde (Elvançelebi Beldesi) ve 54 köy bulunmaktadır.

Ekonomik ve Sosyal Durumu

Tarım ve hayvancılık halkın geçim kaynağıdır. Tarım alanı 38.644 ha. dır. 2002 yılı verilerine göre en çok şeker pancarı, buğday, arpa, kuru soğan, ayçiçeği ve nohut yetiştirilmektedir. Tarım alanının 8.115 ha. lık kısmında (% 21) sulu tarım yapılmaktadır. İlçede 14.949 adet büyükbaş, 22.500 adet küçükbaş hayvan mevcuttur. İlçe merkezinde bir adet un, bir adet tuğla fabrikası bulunmaktadır. Toplam 54 köyün 50’ sinin yolu asfalt olup 17 köyün de kanalizasyon sistemi bulunmaktadır.

Eğitim, Kültür ve Sağlık

İlçede bir genel lise, bir çok programlı lise (Mesleki Teknik Eğitim Merkezi), 36 birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu, 11 müstakil ilköğretim okulu olmak üzere toplam 47 ilköğretim okulu vardır. Bu okullarda 4.130 öğrenci okumaktadır. Bir futbol sahası ve bir kapalı spor salonu, 50 yataklı Devlet Hastanesi, İlçe merkezinde, Emirbağ, Figani ve Söğütyolu köylerinde birer sağlık ocağı mevcuttur.

Başa Dön

Oğuzlar

İskilip ilçesine bağlı bir bucak merkezi iken 9.5.1990 gün ve 3644 sayılı kanunla ilçe olmuştur. İlçenin yüzölçümü 181 km2 Rakımı 650 m.’dir. İl merkezine uzaklığı 84 km olup, İlçe ekonomisinde tarım ve hayvancılık önemli bir yer tutar.

İlçe Kaymakamı ;AHMET DALKIRAN, (364) 561 71 31,

İlçenin Tarihi

Güneyi Kızılırmak, doğusu ve batısı yüksek dağlarla çevrili Oğuzlar (Karaviran), tarihi adı ile Karabörk Divanı, Kızılırmak’a doğru uzanan bir vadi içinde, çıkışı olmayan bir cebi andırmaktadır. İlçe, İskilip İlçesine bağlı Karaviran adı ile bir köy iken 1950’lerde adı Karaören olarak değiştirildi ve 1964 yılında Belediye teşkilatı kuruldu. 1990 yılında Oğuzlar adıyla ilçe kurulmuştur.

Coğrafi Yapısı

Çorum’a 68 km. mesafede, yüzölçümü 121 km²., rakımı 650 metredir. Oğuzlar ve çevresi genel olarak Karadeniz İklimi ile İç Anadolu Bölgesinin karasal iklimi arasında bir geçiş iklimine sahiptir.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

Oğuzlar İlçesinin 2000 yılı Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre nüfusu; İlçe merkezinde 4.678, köylerde 4.405 olmak üzere toplam 9.083 ‘tür.

Ekonomik ve Sosyal Durumu

İlçe ekonomisi oldukça küçük ölçekli olup genelde tarıma dayalıdır. Yüzölçümü 121 km². dir. 5.092 ha. tarım arazisi vardır. Belli başlı tarımsal ürünler; buğday, arpa, pirinç, ceviz, ve sebzelerdir. Hayvancılık, meyve üreticiliği, örtü altı sebze üreticiliğinin yanında İlçe ekonomisinin en önemli gelir kaynağı ceviz üreticiliğidir. Ülke ceviz üretiminin % 1,5’ i ilçede üretilmekte olup, aynı zamanda çevre illerde üretilen cevizler de, İlçede işlenerek (iç ceviz) piyasaya arz edilmektedir. Merkez ve köylerde 3.462 adet büyükbaş hayvan, 980 adet küçükbaş hayvan mevcuttur.

Eğitim, Kültür ve Sağlık Durumu

İlçe merkezinde bir çok programlı lise, iki bağımsız ilköğretim okulu, köylerde ise iki bağımsız ilköğretim okulu, beş birleştirilmiş ilköğretim okulu bulunmakta olup bu köylerin mahallelerinde üç birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu olmak üzere toplam 13 okulda 1.361 öğrenci okumaktadır. İlçede 30 yataklı bir devlet hastanesi, bir İlçe merkezinde ve Ağaççamı,köyünde birer sağlık ocağı mevcuttur.

Başa Dön

Ortaköy

Mecitözü ilçesine bağlı bir bucak iken, 1959 da ilçeye dönüştürülerek Çorum’a bağlanmıştır. İl mekezine 60 km uzaklıkta olup, yüzölçümü 242 km2 dir. Rakımı ise 720 m dir. Tarım ve hayvancılığın hakim olduğu Ortaköy ilçesinde Hititlerin önemli ticarei merkezlerinden olan Şapinuva da kazı çalışmaları devam etmektedir. Ayrıca; İlçeye bağlı İncesu köyündeki İncesu kanyonu ve Aşdavul kasabasındaki Damlataş mağrası görülmeye değer yerlerdendir. Ayrıca; Ortaköy merkez ve Karahacip beldesinde El dokuması mevcuttur. İlçe Kaymakamı ;HACI UZKUÇ, (364) 491 40 02

İlçenin Tarihi

İlçe toprakları eski devirlerden bu yana yerleşim yeri olduğu Hitit ve Roma dönemlerine ait kalıntıların bulunmasından anlaşılmaktadır. Ortaasya’dan buraya gelen Türkler kabile halinde, Pınarköy ve Asraköy mevkiileriyle Ortaköy’e yerleşmişlerdir. Daha sonra Asraköy ile Pınarköy, Ortaköy ile birleşerek şimdiki Ortaköy meydana gelmiştir. 1959 yılında ilçe olmuştur.

Coğrafi Yapısı

Ortaköy Çorum’a 57 km. mesafede, yüzölçümü 238 km²’dir. İlçede genellikle karasal iklim özellikleri görülmektedir. Yıllık yağış miktarı 409,5 mm.dir.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

İlçenin 2000 yılı Genel Nüfus sayımı sonuçlarına göre nüfusu, merkezde 3.349, belde ve köylerde 8.471 olup, İlçe’nin toplam nüfusu 11.820’dir.

Ekonomik ve Sosyal Durum

İlçe ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım arazisi 14.560 ha. dır. Bunun % 6 sulanabilir, % 94 kuraktır. Belli başlı tarım ürünleri ; buğday, arpa, nohut, şekerpancarı, mercimek, çeltik, haşhaşdır. İlçede büyükbaş hayvan sayısı 5.845, küçükbaş hayvan sayısı ise, 5.230 dur. Bir adet sulama göleti mevcuttur. İlçe sınırları içerisinden geçen Yeşilırmak ’ ın bir kolu olan Çekerek Irmağından İncesu, Aşdağul ve Senemoğlu köyleri bu akarsudan faydalanmaktadır. Ayrıca Aşdağul beldesinde sulama amaçlı belediyenin ve şahısların sondaj kuyuları mevcuttur.

Yukarıkuyucak ve Asar köyleri dışındaki bütün köy yolları asfalttır. Bir köyde kanalizasyon vardır. Köylerin hepsinde su şebekesi mevcutsa da ancak, yaz mevsiminde içme suyu sıkıntısı çekilmektedir.

Eğitim Kültür ve Sağlık

İlçede okuma-yazma oranı %91’ dir. Bir adet genel lise, 1 adet YİBO (Yatılı Bölge İlköğretim Okulu), 4 adet ilköğretim okulu, 11 adet birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu mevcuttur. Bu okullarda toplam 1.720 öğrenci mevcuttur. İlçenin İncesu Köyünde Çekerek ırmağının içerisinden geçtiği bir kanyon bulunmaktadır. Kanyon içerisinde kayalar üzerinde duvar kalıntıları , hatıl oyuklar ve merdiven basamakları görülmektedir.İlçe merkezinde 30 yataklı Devlet Hastanesi, Aşdavul ve Karahacip Beldelerinde birer sağlık ocağı vardır.

Başa Dön

Osmancık

Çorum’un en eski ilçelerinden biridir. İl merkezine 60 km olup, yüzölçümü 1403 km2 dir. Rakım ise 410 m dir. Osmanlı döneminde tarihi ipek yolu üzerinde bulunan Osmancık, bugünde Karadeniz Bölgesi’ni İstanbul’a bağlayan transit yol üzerindedir. Transit yolun geçişi, ilçenin ekonomik sosyal yapısında olumlu etki yapmaya başlamıştır. İlçede Koyunbaba Köprüsü ve Türbesi, Osmancık Kalesi, Koca Mehmet Paşa Camii (İmaret camii) Baltacı Mehmet Paşa Çeşmesi görülmeye değer yelerdir. Ekonomik yaşamında tarım ve hayvancılık önde gelir. Özel kömür ocakları mevcuttur. Kızılırmak havzasında çeltik tarımı yapılır. Ormanlık alanlar fazladır. Orman ürünleri, çeltik, kiremit, tuğla fabrikaları ve yol boyu tesisleri vardır.

İlçe Kaymakamı ; RECEP ERKILIÇ, (364) 611 40 01

İlçenin Tarihi

Karadeniz ve Doğu Anadolu bölgelerini batıya bağlayan yol üzerinde bulunan Osmancık 1075 yılında Türk egemenliğine girmiştir. Bu tarihten sonra Oğuzların Alayunt’lu boyundan Sorgun Oymağı Beyi Şerafettin Osman Gazi bölgeye emir olarak atanınca, kendi oymağının adını buraya vermiş ve kentin Eflanos olan ismi Sorgun olarak da anılmıştır. Şerafettin Osman Gazi Osmancık’ta oturmuş, buradan İskilip , Hacıhamza ve Çorum havalisini yönetmiştir. 1177 yılında Danişment’lilerin yıkılmasından sonra Osmancık, Anadolu Selçuklu Devleti’ nin yönetimine geçmiştir. 1423 yılında Amasya’ya , 1596 yılında Çorum Sancağına, 1864 yılında yeniden Amasya’ ya bağlanmış, 1924 yılında Çorum İli’ nin ilçesi olmuştur.

Coğrafi Yapısı

İlçe rakımı 430 m., yüzölçümü 1.187 km², Çorum’a uzaklığı 59 km. dir. Arazi yapısına metaformik ve volkanik kütleler hakimdir. Ayrıca tortul kütlelere de rastlanmaktadır. Üçüncü zamanın en önemli kütlelerinden olan jips kireç taşı ve kaya tuzu yataklarıyla, karbon miktarı % 5 oranına kadar yükselen zengin linyit yataklarına rastlanmaktadır. Yaylabaşı ve Kumbaba köyleri linyit bakımından zengindir ve özel işletmeler linyit üretim faaliyetlerini sürdürmektedir. Ancak Osmancık, jeolojik yapısı nedeniyle “Kuzey Anadolu Fay Hattı” üzerinde olduğundan 1.derecede deprem kuşağında yer almaktadır. İlçenin en önemli vadisi Kızılırmak Vadisidir. Çok verimli olan bu vadi boyunca irili ufaklı tepeler ve dağlar , Kızılırmak’a paralel olarak uzanır.Bu dağların en önemlileri Çal ve Ada dağlarıdır. Çal Dağlarının en yüksek tepesi “Büyük Çal” 1.750 metre,. Adadağ serisinin en yüksek tepesi Dedeçal 1.770 metre’dir. Osmancık’ı çevreleyen dağların en yükseği 1.864 m. ile İnegöl dağıdır İç Anadolu ve Karadeniz arasında geçiş iklimi olduğundan ılıman iklim yapısına sahiptir. Genel olarak yazlar sıcak ve kurak, kışlar ise ılık ve yağışlıdır. İlkbahar ve sonbahar uzun sürer. Yağışlar genellikle ilkbaharda görülür. Yıllık ortalama yağış miktarı 368,1 mm. dir. Osmancık oldukça zengin bir akarsular ağına sahiptir. Bu ağın en büyük akarsuyu Kızılırmak’tır. Bu nehrin İlçe hudutları içindeki uzunluğu 80 km.dir. Osmancık’ a girmeden ve girdikten sonraki toprak yapısı nedeniyle rengi kızıl , yer yer kirli sarıdır. Kızılırmak’a karışan diğer akarsular Kavşak Çayı, İncesu Deresi, Karalar ve Yukarızeytin dereleridir. Bitki örtüsü dağlık bölgelerde çam, meşe ve ardıç ormanları, bunların dışında kalan yerlerde ise stepler şeklindedir.

İdari Yapısı Ve Nüfus Durumu

İlçenin 2000 Genel Nüfus Sayımına göre nüfusu; İlçe merkezinde 28.423, kasaba ve köylerde 25.335 olmak üzere toplam 53.758' dir. İlçeye bağlı bir belde (Başpınar Beldesi), 54 köy bulunmaktadır.

Ekonomik ve Sosyal Durum

İlçe, İstanbul’ u Samsun ve Trabzon’ a bağlayan E-80 karayolu yapılıncaya kadar küçük bir Anadolu kasabası olarak kalmıştır. 1991 yılında yolun bitirilmesi ile birlikte ticaret canlanmış, nüfus artmıştır. Osmancık’ta asıl gelişme sanayi sektöründe görülmektedir. Çorum yolu kavşağının iki kıyısında yer alan beş kiremit ve yedi tuğla fabrikasında 1500 işçi çalışmakta, yılda 35.000.000.000. adet kiremit 140.000.000.000 adet tuğla üretimi gerçekleştirilmektedir. 2001 yılında faaliyete geçen 650 işçi kapasiteli Tekstil fabrikasından ABD ve Avrupa ülkelerine hazır giyim mamulleri ihraç etmektedir. Tarım alanı 27.812 ha. dır. Çeltik üretimi en önemli gelir kaynağıdır. 1998 yılında 7.000 ton olan çeltik rekoltesi 2002 yılında 19.200 tona yükseltilmiştir. Çeltik dışında ekimi yapılan diğer önemli ürünler buğday, şekerpancarı ve haşhaştır. 17.320 adet büyükbaş, 20.000 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. İki adet süt ve süt ürünleri fabrikası ve altı adet çeltik fabrikası faaliyet göstermektedir. İlçe Merkezinde içme suyu yeterli olmayıp, 14 köyde ise yeni içme suyu kaynakları gerekmektedir. Merkezde mevcut kanalizasyon yetersizdir. 24 köy yolu Asfalt, 30 köyün yolu stabilizedir. Asfalt köy yollarının toplamı 90 km.dir. 12 köyün kanalizasyonu mevcuttur.

Eğitim Kültür ve Sağlık

İlçe merkezi ve köylerde, bir genel lise, bir Anadolu Lisesi, bir Mesleki ve Teknik Eğitim Merkezi, bir imam – hatip lisesi, bir sağlık meslek lisesi, 54 ilköğretim okulu ve bir YİBO bulunmaktadır. Bu okullarda; ilköğretimde 6.690, orta öğretimde 1.539, anasınıfı ve anaokullarında 89 öğrenci, olmak üzere toplam 8.318 öğrenci öğrenim görmektedir. Yedi ana sınıfından ikisi Akören ve Öbektaş köylerindedir. İlçe Merkezinde 450 kişilik kapalı spor salonu ve 300 kişilik kapalı tribüne sahip futbol sahası vardır. İlçede 100 yataklı Devlet Hastanesi, 25 yataklı SSK Hastanesi, İlçe merkezinde iki, Başpınar Beldesinde, Akören, Ardıç, Kamil, Karalargüney köylerinde birer adet sağlık ocağı bulunmaktadır.

Başa Dön

Sungurlu

1866 yılında ilçe olan Sungurlu İl merkezine 71 km uzaklıktadır. Çorum Ankara yolu üzerindedir. Yüzölçümü 2604 km2 olup, Rakımı 750 m. dir. İlçe ekonomisi tarım hayvancılık ve ticarete dayanır. İlçede özellikle tekstil sanayi başta olmak üzere sanayi gelişme göstermektedir. Ankara Samsun Karayolu üzerinde oluşu ve büyük bir turizm potansiyeline sahip tarihi Boğazkale İlçesi’nin Sungurlu bağlantısı nedeniyle yol boyunda yer alan konaklama, dinlenme tesisleri ilçe ekonomisine olumlu katkılarda bulunmaktadır. İlçe Kaymakamı ; GÜRSOY OSMAN BİLGİN, (364) 311 80 01,

İlçenin Tarihi

İlçede ilk yerleşmeler Kalkotik (taş ) dönemde (M.Ö. 5000) olmuş, daha sonraki çağlarda Hititler, Frigler, Galatlar ve Roma İmparatorluğunun hakimiyetinde kalmıştır. İlçe 1864 yılında Yozgat sancağına bağlanmış, İlçe Merkezi 1866 yılında Belediye olmuştur. 1924 yılında Çorum’ a bağlanmıştır.

Coğrafi Yapısı

İlçenin yüzölçümü 2.557 km², rakımı 780 metre, Çorum’a uzaklığı 72 km’ dir. İlçe de karasal iklim hüküm sürmektedir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Yıllık yağış miktarı 438,1 mm.’dir.

İdari Yapısı ve Nüfus Durumu

İlçenin 2000 Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre nüfusu, merkezde 35.397, kasaba ve köylerde 45.443 olmak üzere toplam 80.840 ‘dır. İlçeye bağlı altı belde (Arifegazili, Demirşeyh, Kaledere, Tuğlu, Yörüklü, Kavşut) , 101 Köy, altı mezra bulunmaktadır.

Ekonomik ve Sosyal Durumu

İlçenin Karadeniz Bölgesini, İç Anadolu, Akdeniz ve Ege Bölgeleriyle bağlantısını sağlayan yol üzerinde bulunması, ticari canlılığın oluşmasını sağlamıştır. İlçe ekonomisi tarım, hayvancılık ve ticarete dayanmaktadır. Tarım alanı 134.654 ha. olup, bunun 11.548 Hektarında sulu tarım yapılmaktadır. Belli başlı tarımsal ürünler; buğday, arpa, yulaf, mercimek, nohut, kuru fasulye, şeker pancarı, ayçiçeği, ıspanak, karpuz, kavun, beyaz lahana, kuru soğandır. İlçede büyükbaş hayvan sayısı 16.866, küçükbaş hayvan sayısı 19.470’ dir. İlçe merkezinde içme suyu bugün için yeterli ise de; Kapılıkaya Barajından içme suyu getirme çalışmaları devam etmektedir. Köylerde içme suyu yetersizdir. Merkezde mevcut kanalizasyon yetersiz olup, inşaatı devam etmektedir. 268 km’si asfalt olmak üzere toplam yol uzunluğu 723 km’dir

Eğitim, Kültür ve Sağlık Durumu

İlçede, bir YİBO, altı lise, 64 Birleştirilmiş Sınıflı İlköğretim Okulu, bir Anaokulu, merkezde 15 ve Köylerde 14 olmak üzere toplam 93 ilköğretim okulunda eğitim öğretime devam edilmektedir. Bu okullarda toplam 15.226 öğrenci okumaktadır. İlçe merkezinde 1.500 kişilik tribüne sahip kapalı spor salonu ve 300 kişilik tribüne sahip futbol sahası bulunmaktadır. İlçe merkezinde 100 yataklı Devlet Hastanesi, Merkezde üç adet, Arifegazili, Demirşeyh, Kaledere, Kavşut, Yörüklü, Tuğlu, Beldelerinde, Akpınar, Alembeyli, Aşağı Fındıklı, Büyük İncesu, Salman, köylerde birer olmak üzere toplam 14 adet Sağlık Ocağı bulunmaktadır.

Başa Dön

Uğurludağ

İskilip ilçesine bağlı bir bucak olan Uğurludağ, 19.6.1987 gün ve 3392 sayılı kanunla ilçeye dönüştürülerek İl merkezine 66 km uzaklıktadır. Yüzölçümü 570 km2 olup, Rakımı 775 m. dir. İlimizden geçen Kızılırmak’ın 43 km lik bölümü İlçe sınırlarından geçmektedir.

İlçe Kaymakamı ;YASİN TİKDAĞ, (364) 361 20 01

içenin Tarihi

İlçenin ilk ismi Kızılören’dir. 1929 yılında nahiye yapılmış ve İskilip İlçesine bağlanmıştır. 1954 yılında arkasındaki Urlu Dağına izafeten Uğurludağ adını almış, 1969 yılında belediye, 1987 yılında ilçe kuruluşu gerçekleşmiştir.

Coğrafi Yapısı

İlçenin yüzölçümü 596 km², rakımı 775 m., Çorum’ a uzaklığı 66 km.’dir, İlçede İç Anadolu Bölgesi iklimi vardır. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlıdır. Yıllık ortalama yağış miktarı 450 mm’dir.

İdari Yapısı Ve Nüfus Durumu

İlçe’de 19 köy bulunmaktadır. İlçenin nüfusu 2000 yılı Genel Nüfus Sayımına göre İlçe merkezinde 7.648, köylerde 8.617 olmak üzere toplam 16.265’dir.

Ekonomik Ve Sosyal Durumu

İlçe ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. 37.458 ha. olan İlçe alanının 19.163 ha. nı tarımsal alan oluşturmaktadır. Belli başlı tarımsal ürünler; buğday, arpa, mercimek, nohut, ayçiçeği, şekerpancarı, soğan ve pirinçdir. İlçede 8.050 adet büyükbaş, 8.970 küçükbaş hayvan bulunmaktadır. İlçe merkezinde ve İlçe’ye bağlı 4 köyde içme suyu yetersizdir. Köyler içme sularını grup sularından ve müstakil sondaj kuyularından karşılamaktadır. Merkezde mevcut kanalizasyon yetersiz olup, ikmali için çalışmalar devam etmektedir. İlçenin (7 köy) 33 km.si asfalt, (12 köy) 104 km. stabilize, (1 ünite) 17 km. tesviye olmak üzere toplam yol uzunluğu 154 km.dir. Köylerin kanalizasyonu bulunmamakta olup, bir kısım köylerde ikmal çalışmaları yapılmaktadır.

Eğitim, Kültür ve Sağlık Durumu

İlçede bir çok programlı lise, merkezde üç, köylerde üç olmak üzere altı bağımsız ilköğretim okulu, 15 birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu bulunmaktadır. Bu okullarda ilçe merkezinde 924, köylerde 1237 olmak üzere toplam 2161 öğrenci okumaktadır. İlçe merkezinde kapalı spor salonu inşaatı devam etmektedir. İlçe merkezinde 30 yataklı Devlet Hastanesi İnşaatı tamamlanmış olup, çevre düzenlemesi yapılmaktadır.İlçe merkezinde ve Yeniyapan Köyünde birer sağlık ocağı bulunmaktadır.

Başa Dön

Kaynak; Çorum Valiliği web sitesi